تابستان خود را چگونه گذرانده اید؟؟؟؟

امسال هم مثل سالهای قبل دو هفته تعطیلات دانشگاهی داشتیم و از 24 تیر شروع شد و تا 7 مرداد ادامه داشت و اما اینکه تعطیلات خود را چگونه گذرانده اید را بگویم که 24 تیر پنجشنبه ساعت 2 بود که از خونه راه افتادیم به همراه پدر و مادر عزیزتر از جان و تقریبا ترافیک سبکی تا کمالشهر داشتیم و مثل همیشه از اون به بعد خوب بود و با آرادی حسابی تو ماشین مشغول بودیم و شوق و هیجان زیادی که برای رفتن به شمال داشت و هر چند دقیقه یک بار میپرسید مامان یه کوچولو دیگه مونده برسیم و توضیحات اینجانب که نه هنوز خیلی مونده . اون شب ساعت 10 بود که رسیدیم و هوا خیلی خنک بود و بعد ا ز خوردن شام و بازی کردن آرادی ساعت 1 شب بود که خاموشی زدیم هرچند که آراد باز هم رضایت نمیداد تا بخوابه و همچنان اصرار بر این داشت که من میخوام بازی کنم.  روز بعد هم که کلا تو باغ مشغول غوره چیدن بودیم و آراد رها در باغ و بستان و هوا نه چندان گرم و تا میتونست غوره خورد و گاهی هم مثل همسر جان تلاش برای اینکه از درخت بالا بره و سخن کوتاه که بعد از شستن  غوره ها با همسر جان رفتیم تا آبغوره ها رو بگیریم و بعد از بازگشت همسر مهربانتر از جان بازگشت به تهران تا به محل کار بره و آرادی که حسابی خسته و کلافه شده بود به زور آوردمش خونه و با تلاش فراوان خوابوندمش  تا حسابی خستگی در کنه. من و فرشته هم راهی سیاهکل شدیم و بعد از چرخ زدنی سری به رستوران باغ انار زدیم و  ساعت حول و حوش 7 بود که برگشتیم خونه خلاصه اینکه اون روز رو بدون حضور همسر جان در منزل پدرشوهر سر کردیم.

و این هم بالا رفتن از درخت به سبک آرادی

                                                                                             ادامه مطلب

شنبه صبح که از خواب بیدار شدیم دیدم به به گل پسرمان سرما خورده و رفتیم  و بعد از ویزیت شدن توسط دکتر به همراه پدر و مادر عزیزتر از جان راهی ییلاق شدیم . هرچقدر بالاتر رفتیم هوا عالی تر میشد و خنک تر و تا جایی رسیدیم که انگار از تابستان خبری نبود و دلت میخواست در هوا غرق شوی. یکی کمی جلوتر به لاریخانی که رسیدیم گل پسری گفت که گرسنه است و نگو که بوی کباب به مشامش خورده و  بله کباب رو مهمون پدر عزیزتر از جان بودیم و بسیار هم چسبید و جای شوهر جان خالی بود.

به محض رسیدن به اونجا آراد رفت تو حیاط و خونه ی مامانی و شروع کرد به بازی کردن و خاک بازی  و نه حتی برای ناهار و عصرونه اومد خونه و نه استراحت و تا خود غروب تو حیاط بازی میکرد و آفتاب بسیار سوزنده بود و باد بسیار خنک. تو اون چند روزی که اونجا بودیم کلا کار آرادی این بود که هفت صبح بیدار بشه و با تلاش من تا ساعت 8 تو خونه نگهش میداشتم و بعد هم راهی حیاط میشد و با سه تا دوستی که پیدا کرده بود حسابی مشغول بود و تا میتونست بازی میکرد و به زور من میومد خونه و یه کمی غذا میخورد و باز هم میرفت واسه همین تو این چند روز هم حسابی لاغر شد و هم آفتاب سوخته. دوشنبه که همسر عزیزتر از جان به ما پیوست و گشت و گذاری بسیار دلچسب در مزرعه های گندم زدیم و چرخی در ارتفاعات و گشتی هم در روستاهای دور و بر و همه چیز یک طرف و آب و هوا ی آنجا طرف دیگر و اینقدری که هر چه میخوردی سیر نمیشدی و هر یک ساعت یه بار باید یه دل سیر غذا میل مینمودی.

 راستی سه شنبه گشتی در بازار سنتی دیلمان زدیم و هر چند خیلی خوب نبود ولی تجربه ی  بدی نبود . آرادی در بازار دست در گوش خود کرده بود و داد میزد مامان رویا خیلی دوست دارم (منم عاشقتم فرشته ی زمینی من   برات میمیرم در و بلات به جونم یکی یه دونم)

آرادی در حال ابراز احساسات کردن

چهارشنبه هم به روستا ی توریستی شاه شهیدان رفتیم و از دیدن مناظر و بکر بودن و سکوتی که حکمفرما بود بسیار لذت بردیم و گل پسرمان که هر چیزی رو میدید سریع برای خودش اسباب بازی درست میکرد و با همون مشغول بازی میشد و کلا زیاد اذیت نمیکرد برعکس سفر اصفهان و خود را حسابی به دامان طبیعت سپرده بود.

اینجا هم اصرار داشت که مامان این روسری ها واسه ی خداست

خونه ی عزیز. من عاشقه اینجام حال و هوای غیرقابل وصفی داره

غروب هم ییلاق را به سمت منزل پدر شوهرجان ترک کردیم و ساعتی چند در کنار رودخونه ی آفتاب مهتاب نشستیم و دل سیری صحبت و درد دل نمودیم و بعد هم راهی شدیم و گرما هر چه جلوتر میرفتیم بیشتر میشد. پنجشنبه هم فقط در خانه سپری شد و از شدت گرما و خفگی هوا راهی دیگری نداشتی جز نشستن زیر باد داخل خانه و جمعه هم به همین منوال گذشت و آراد در تمام این لحظات مشغول بازی بود و برعکس ما که حسابی از گرما کلافه بودیم حالش رو میبرد چه داخل خانه و چه حیاط از تمامی لحظاتش استفاده میکرد.خلاصه که جمعه ساعت 11:30 شب برگشتیم خونه و این گونه بود که پرونده سفرمان بسته شد.

آهان یه چیز دیگه ای که جاموند این بود که هر جا میرفتیم میگفت: مامان من گفتم خدایا نیکان زودتر بیاد (اسم داداش فرضیش رو گذاشته نیکان)

شنبه رو تمام روز مشغول بشور و بساب و جمع کن بودیم و آرادی هر چند گاهی میومد و می گفت مامان کمک میخوای آخه دلم میخواد بهت کمک کنم و بعد از انجام دادن یه کار کوچیک دوباره مشغول بازی میشد و اون روز فقط با قاشق و چنگالا فکر کنم یک ساعتی بازی کرد. تو طول هفته ی قبل چند تا کار حسابی انجام دادیم یکی اینکه رفتیم مبلمان جدید خونه رو سفارش دادیم و قرار شد تا 25 مرداد برامون آماده کنن و بفرستن بیاد اما خرید میز تلویزون همچنان نیم کاره مونده و پرونده اش بسته نشده و در جریانه همچنان. یه روز رو هم مهمون سمیه بودیم و به اتفاق مامان و دنیا و پوریا رفتیم و موقع برگشت هم تو ترافیک موندیم و کلی غر زدیم. جمعه هم که روز آخر تعطیلات بود مهمون خونه ی دخترخاله مونس بودیم و هم ناهار و هم شام و جای دوستان خالی غروب زدیم بیرون تو دل طبیعت و آرادی وپارسا و طاها کلی بازی کردن  و در آخر هم جوج رو بر بدن زدیم و شب حوالی ساعت 11 از اونجا راهی تهران شدیم و امروز هم اول وقت رد خدمت خلق و جامعه دانشگاهی هستیم.

آراد و علاقه ی وافرش به چوب. کلاً هرجا میره چوب جمع میکنه

آراد و طاها در حال آتیش سوزوندن

اما از مهد رفتن  امروز صبح آراد بگم که تا میتونست ادا در آورد اول که میگفت من خوابم میاد وقتی با سلام و صلوات آوردیمش بیرون فرمودند که پام درد میکنه و نمیتونم راه برم. بعد هم  : مامان من نمیرم مهد آخه من دلم برای مامانی تنگ شده مامانی گناه داره تنها خونست من میخوام برم پیشش. خلاصه به هزار ترفند ایشون رو به مهد بردیم و در پایان هم گفت: مامان من خیلی دوست دارم دلم برات تنگ میشه.

اینم امروز صبح 96/5/7 ساعت 7:50